Πέμπτη, 17 Μαΐου 2018

Το καλό γυρίζει

Θυμάσαι, Ευανθούλα μου, τι μ' έλεγες; Το καλό γυρίζει κι αν σου κάνουν καλό, καλό να κάνεις. Και μη το δεις αντάλλαγμα. Να μην αναμένεις πότε και πως. Αυτό θα γυρίσει μόνο του εκεί που δεν θα το περιμένεις, τότε που θα το χρειάζεσαι πιο πολύ. Όπως τα 'λεγες είναι, γιαγιά μου. Σαν τ' αεράκι το πρωινό είναι το καλό. Παραθύρι ανοιχτό ν' αφήνεις την ψυχή σου κι αυτό θα τη δροσίσει. 
Δεν έχει σημασία από που έρχεται, ούτε που θα πάει. Σημασία έχει να τ' αφήνεις να σε τριγυρνάει.

Ο καλός ο άνθρωπος δεν έχει να φοβάται μηδέ από Θεό μηδέ από δαίμονα. Και κοίτα ένα χαμόγελο που φτιάχνει το καλό. Σαν να φεύγουν την ψυχής τα βάρη και να ξαλαφρώνει το είναι σου. Ακόμα και στο κακό εσύ το καλό να ψάχνεις. Έστω και μια σταγόνα από δαύτο θα τη βρεις. Μικρή ανασούλα, σαν μωρού. Ένα αχ γεμάτο γλύκα. Μη το φοβάσαι το καλό. Είτε αυτό είναι προσφορά, είτε μια κουβέντα, μια αγκαλιά ή ένα χάδι. Το καλό αλλάζει τον κόσμο, αλλάζει τους ανθρώπους, τους μαλακώνει. 

Κι αν νομίζεις πως δεν επιστρέφει, λάθος κάνεις. Ακόμα και το ότι ξυπνάς και βλέπεις τον ήλιο ν' ανατέλλει, τα χαμόγελα των παιδιών γύρω σου, την ελπίδα να βγει καλά άλλη μια μέρα κι αυτό επιστροφή σου είναι.

Να κάνεις το καλό... Καλό σου κάνει.

Τρίτη, 20 Μαρτίου 2018

Απόλυτα...

Απόλυτα... έτσι έμαθα... πάντα έτσι ήμουν, έτσι είμαι εγώ!!! Απλά δεν είχες το χρόνο να το καταλάβεις ή να το δεις (ή μήπως το είδες; Δεν ξέρω.). Όταν μου ζητάς απόσταση αυτή την αφήνω να μπει απόλυτα ανάμεσά μας. Δεν την άρω για κανένα λόγο όσο αποτελεί το πάγιο αίτημά σου. Απλά κάνω αυτό που ζητάς. Αν αλλάξεις γνώμη στην πορεία, θα πρέπει να το μάθω από σένα. Δεν θα ρωτήσω πρώτη, δεν θα σε ψάξω, δεν θα ρωτήσω να μάθω νέα σου. Στο χρόνο που ζητάς δεν θα είμαι παρούσα. Όχι γιατί δεν νοιάζομαι, απλά γιατί ζήτησες αέρα. Ταυτόχρονα αναπνέω κι εγώ κάπου τριγύρω με ό,τι αυτο μπορεί να συνεπάγεται. Ενα καινούργιο συμβόλαιο ίσως. Την ώρα της άρσης, αν έρθει, θα δούμε αν και τι έμεινε. Απόλυτα...